Dag 5: Klein Aus Vista - Sesriem

Vandaag is het uur veranderd en moesten we dus vroeger opstaan dan normaal. Het beloofde weer een lange rit te worden te midden naar het Namib Naukluft gebied. Eerst nog even stoppen voor een lokale pitstop en dan on our way (we hebben nog nooit zoveel getankt als hier, maar het staat dan ook in alle resiboeken dat het even kan duren vooraleer je een volgende tankstation tegenkomt).

Tijdens de rit, was het een heel afwisselend landschap (rotsgebergte en groene heuvels wisselden elkaar snel af). Langs de baan hadden we ook het geluk om veel Kudu te spotten die zo moeilijk te fotograferen zijn. Het was weer uren rijden op zandwegen zonder maar 1 mens tegen te komen; waar zitten al die toeristen!? Het landschap werd groener en het was al snel duidelijk dat we het Naukluft gebied betreden hadden (ook vanwege de bewegwijzering naar de verschillende lodges in de omgeving). Ik had nog maar net gelezen dat een bepaalde lodge in het bezit was van giraffen of we zagen het al met onze eigen ogen. We stopten de auto, stapten uit en gingen naar de omheining van de lodge. Raar maar maar, maar het mannetje kwam vlot naar ons toegestapt, helemaal tot aan de omheining. Hij liet zich gewillig van alle kanten fotograferen & we loved it!

Eens aangekomen bij de lodge, was het weer overduidlijk dat rust en kalmte overheersen in Namibië. Mijlenver is er niets te bespeuren! Eens mens komt hier helemaal tot rust. Toch ongelooflijk hoe we thuis een smak geld betalen voor grond, terwijl hier iedereen minimum zovel ha bezit. De wereld is niet eerlijk verdeeld als je het mij vraagt. Ok, dus in de namiddag hebben we (na het eten van een lekkere spaghetti) geluierd aan het zwembad en genoten van de zon die hier prompt aanwezig is. Vandaag was er ook tijd voor aan activiteit (voor mij allesinds) want ik ging mijn jaarlijkse rit te paard houden. Onze lodge is zeer bekend voor de tochten die zij organiseert (van enkele uren tot meerdere dagen). Rond half 5 was het zover en kreeg iedereen een inleiding en gingen we naar de stallen. Mijn paard noemde "Cheeky" en de naam zou maar al te snel duidelijk maken waarom dit was. Ik ging mij met de gevorderden waar er sprake was van "some action" ;o). Tijdens de eerste "action" ben ik toch wel van het paard gevlogen en op mijn achterste terechtgekomen. Het ging verdomd snel dat ik al niet meer weet wat er is gebeurd :o). Iedereen super bezorgd,maar gelukkig deed enkel mijn achterste pijn (dat zou blauw worden de komende dagen). Ik heb me niet laten kennen en ben terug opgestegen om toch nog een super rit te doen. Nico was mee met de wagen tot aan de sundowner spot, waar we dan met de groep hebben genoten van een drankje en een hapje en uiteraard mijn verhaal dat ik gevallen ben :o).



Vandaag vroeg onder de wol, want morgen opstaan voor zonsopgang om naar de beroemde duinen van Sossus te gaan!