Dag 2: Windhoek - Kalahari woestijn

Ditmaal zonder GPS onderweg en alleen afhankelijk van een wegenkaart. Voor Namibië zou dit geen probleem vormen aangezien hier geen grote steden en banen zijn. Het viel dus reuze mee om Windhoek city te verlaten en de juiste route te volgen richting Kalahari desert. We waren nog maar een half uurtje op de baan en waren reeds getuige van een ongeluk; een jeep met aanhangwagen gebotst met een vrachtwagen. gelukkig bleek de schade bijna enkel materieel te zijn (volledige inhoud van de aanhangwagen was verspreid over de hele baan). Namibië staat bekend voor zijn groot aantal ongevallen, dus ogen goed open houden is de boodschap. Even later moesten we inderdaad goed opletten aangezien een hele troep bavianen over de baan liep en zich niets aantrok van de auto's. Het was duidelijk dat de lokale bevolking dit gewoon is; ze minderen geen snelheid en toeterden als zot en dat bleek te werken :o)

Iets na lunchtijd waren wij reeds aangekomen bij onze bestemming. We reden het domein op en het was vanaf nu enkel rood zand (de auto gaat er lief uit zien op het einde van die 2 weken!). Er stond een dame (en golden retriever Zoé) ons op te wachten en we kregen een rondleiding van het domein. Eens geïnstalleerd zag ik de kans schoon om te gaan nestelen aan het zwembad (aaah, zon en zwembad - juist wat ik nodig had). Na wat luieren, deed ik de ogen weer open om vast te stellen dat er een troep paarden rond het zwembad stonden te grazen; dit kon niet de bedoeling zijn :o). Ik erop af om kiekjes te nemen en ze lieten zich gewillig trekken. Het groene (bewaterde) gras aan het zwembad zal wel lekker geweest zijn. Even later kwam één van de werknemers de paarden wegjagen en liepen ze terug vrij rond in de rest van het domein (wat een leven).

Om half 4 hadden we een afspraak aan de jeeps voor onze "sundowner game drive". In het domein hebben ze namelijk heel wat antilopen (impala, wildebeest, springbok, zebra, oryx - nationale symbool - en zelfs giraffen). Na een uur ofzo kwamen de eerste beesten in zicht. We voelden ons een beetje klein met ons fototoestel, want iedereen had een lens van hier tot in Tokyo... Tegen half 6 zijn we dan gestopt op één van de grootste duinen van de Kalahari voor een sundowner drink en hebben we de zon zien verdwijnen. (Het is hier inderdaad reeds donker om 18.00 en dan wordt het ook koud).



's Avonds hadden we dan gereserveerd voor dinner (niet dat er andere mogelijkheden waren) en ik moet toegeven, het is van het beste dat ik ooit al gegeten heb. Om 19.00 werden alle gasten gelijktijdig (hoe knap) bediend en het menu zag eruit als volgt:
gefrituurde kip met groentjes en chilisaus - groentensoep - springbok met aardappelgratin - bananentaart met ijs. Gelukkig waren het allemaal kleine porties. Eens iedereen al dat lekkers had verorberd, verzamelde het personeel zich op het binnenplein om te zingen. Afrikanen hebben de kunst om allemaal te kunnen zingen en dansen en daar kunnen wij alleen maar jaloers op zijn!